Beeldhouwen inzetten als middel voor stress- en burnoutklachten

Als docent geeft Caroline Teesing al vele jaren met veel plezier beeldhouwlessen en zij wilde dit ook op een andere manier inzetten en heeft hiervoor haar coachende vaardigheden verdiept.
‘ In een tijd waarin veel van ons verlangt wordt en depressie, stress en burnout op de loer liggen geloof ik sterk in de kracht van creativiteit als middel om in beweging te komen en ruimte te maken in het hoofd.’

Caroline heeft haar coachende vaardigheden verdiept door een opleiding te volgen en gezocht naar een goede werkvorm. En nu is het dan zover! Haar wens om het beeldhouwen in te zetten voor mensen met o.a. stress- en burnout klachten heeft vorm gekregen.

Wilt u hier meer over weten? Ga dan naar  www.keicoaching.nl
of download hier haar folder.

ewerdt hilgemann beeld in Cuba photo

Hermana Implosión op Havana Biennale 2015 in Cuba

Het prachtige beeld van Ewerdt Hilgemann, dat gepresenteerd wordt op de tentoonstelling Art beyond Nature 2015 / Kunst aan gene zijde van de Natuur 2015 heeft een volwassen zuster Hermana  Implosión . Hermana Implosión wordt getoond op de Havana Biennale 2015, in Cuba. Een prachtige plek, uitkijkend over oceaan.

We zijn chauvinistisch genoeg om ook de plaats bij ons te roemen.

Glas in china

Kunstblog 6. Blog 3 Mels en Mariëlle in China

Blog 3, over werken in China

Om als artist-in-residence in China te werken is anders dan in andere landen. Westerse kunstenaars zijn gewend zelf hun ontwerp uit te voeren of met een bepaald materiaal aan de slag te gaan en dat resulteert dan in een kunstwerk. In China is het heel gebruikelijk dat jouw ontwerp door anderen, vaklui, wordt uitgevoerd. Lees het hele verhaal volg de link WERKEN IN CHINA blog 3

Voortgang Folly Chris Mudde

Kunstblog 5. De folly van Chris Mudde

Folly tussen de kersenbomen.

Is het nog niet af? Wat wordt het? Ja, maar wat is het eigenlijk? Iedere keer wanneer ik verder bouw aan mijn installatie in de beeldentuin hoor ik deze vragen van bezoekers. Op zoek naar (be)grip op wat er is te zien: een twaalftal bakstenen stapelingen rondom een open plek, tussen de kersenbomen van de tuin. De tentoonstelling is al lang geleden geopend, maar dit werk is blijkbaar nog niet af.

Dat levert leuke gesprekken op, uitwisseling tussen publiek, de curator Ernst Löwensteyn en mij als kunstenaar. Gesprekken over kunst, architectuur, natuur, landschapsarchitectuur. Allemaal facetten van mijn werk en tegelijk nauw verbonden met het uitgangspunt van de tentoonstelling “The Art is an inexhaustible wealth of Nature”.

Mijn uitgangspunt is het creëren van een bijzondere plek, door het specifieke van die plek te gebruiken en te benadrukken. In dit geval heb ik gekozen voor deze plek tussen de nog jonge kersenbomen, die als een bosje zijn aangeplant in de tuin. Wat mij trof was de kleine open ruimte, omgeven door de dunne, rijzige stammetjes. Als een opening naar boven, de lucht en de kosmos.

Ik had associaties met ruïnes van kerken of tempels, zonder dak, zoals je in Engeland of Italië wel ziet. Ik heb ooit in Barcelona de Sagrada Familia van Gaudí bezocht toen daar nog helemaal geen dak op zat: een geweldige ervaring! Als een gigantische Stonehenge achtige plek. Waar al decennia aan was gebouwd en die nog niet af was. Die opening naar boven, en de voortdurende activiteit (of althans de indruk daarvan) van het verder bouwen, het blijven werken aan het ideaal, zijn me het meest bijgebleven.

Die indruk, die kwaliteiten, zoek ik in het bouwwerk en in het bouwen. De plaats, context, tijd en middelen zijn echter van een heel andere orde dan die van kathedralen… Dus om zoiets op deze plek in de beeldentuin te maken, vraagt een bescheidener aanpak. Een opgave die ook (tuin-)architecten uitdaagde tot het bouwen van zogenaamde folly’s in 19e eeuwse parken in Engelse landschapsstijl. Deze niet functionele bouwwerken dienden niet slechts als decoratie, maar waren ook de verbeelding van het classicistische ideaal van die tijd, opgenomen in het gehele ontwerp van park of tuin. Bijvoorbeeld een klassieke miniatuur-tempel, een ruïne of schelpengrot. Een traditie tot op de dag van vandaag, op de grensvlakken van landschapsarchitectuur, bouwkunst, beeldende kunst en natuurbouw, gekenmerkt door locatie- en contextspecifiek werk en conceptuele uitgangspunten.

Het bouwen van mijn installatie, het stapelen van de stenen, puzzelen op de constructie, is een voortdurende poging om mijn ideaal van de plek gestalte te geven en beleefbaar te maken. Het resultaat is een folly, onderdeel van de tuin en het grotere verhaal van Land en Beeld. En het blijft tegelijkertijd “under construction”, niet af en in ontwikkeling. Er hangt een belofte in de lucht, een idee van wat mogelijk is, van wat kan zijn.

Chris Mudde augustus 2014

 

Kunstblog 2

 

Kunstblog 2. Marianne Lammersen

This party has just begun

This party has just begun van Marianne Lammersen tussen twee statige kastagnebomen met een roze rode groed van de bloemen.
Je moet het niet toelichten, je neemt de spanning weg, zei hij, het vrij, het spontane. Het befemere van sommige kunstwerken

Maar ik wil het zeggen, het is zo duidelijk voor mij. Een kapotte schommel, droefgeestig de vlaggetjes, steltlopers als fundering en al die houtklemmen. Het is toch duidelijk, maar toch die wezenloze blik. Iets van Escher en lopen door.

Voor het begrip – efemere als ontwerpuiting- wil ik u wijzen op het artikel “voorlopigheid als zijnsvorm “ van Michiel Lafaile , een uitgave van het Ontwerpinstituut

Kunstblog

Kalle (1) Peterson

Kunstblog 1. Ton Kalle en Chris Peterson

International Diabas Sculpture Centre Olofström

One of our goals in 2014 is the development of the new International Diabas Sculpture Centre; a permanent workshop for artists worldwide, students from art schools to work with diabas. Artists can work there on own assignments, provide short lessons and 1 or 2 week master classes. Art schools can join us with own staff, but we can also arrange offers with guest lecturers from other countries. Even tourists can have simple 1 day courses and companies can have teambuilding activities, guided by Swedish and international artists.
One of our goals in 2014 is the development of the new International Diabas Sculpture Centre; a permanent workshop for artists worldwide, students from art schools to work with diabas. Artists can work there on own assignments, provide short lessons and 1 or 2 week master classes.
Activities at the International Diabas Sculpture Centre start in Juni 2014 with a free 2 week master class for young sculptors from Latvia, Turkey, Spain, Poland, Danmark and Holland.
The respected sculptors Chris Peterson (England/Netherlands), Ton Kalle (Netherlands) and Atilla Rath Geber (Hungary) will not only lead the masterclass together, but they will also create own work that will find it’s place somewhere in Olofström.

The pursuit behind the sculpture centre is to create a new development in the region that attracts attention to the beautiful Swedish diabas, that can strengthen local and regional societies and economies.
The sculpture centre is initiated in collaboration with Zaarstone AB in Vilshult and will be located at the company.Zaarstone provides all professional equipment and machinery that is needed for the sculpture centre. Owner Ted Zaar is experienced in guiding artists in their creative processes and in creating sculptures, commissioned by artists from around the world.The goal of the International Diabas Sculpture Centre Olofström is to make use of the unique situation that the best quality of diabas is quarried in this region.Some of the plans are already in progress as part of the Art & Technology project 2014, but we definitely seek and need collaboration with more actors in the whole region.
All who are interested are invited in joining us.